“Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα αγόρι που λάτρευε τον ρυθμό, κάποια μέρα το αγόρι έγραψε μία ιστορία για ένα μικρό κορίτσι που επίσης λάτρευε τη μουσική και τον ρυθμό. Έκτοτε πολλά αγόρια και κορίτσια άκουσαν και τραγούδησαν την ιστορία και πλέον...
Γράφει η Δέσποινα Γεώργα Αν έχω κάτι να θυμάμαι από τα παιδικά μου χρόνια αυτό θα είναι η ιστορία με τον πίνακα στο σπίτι του παππού και της γιαγιάς, κάτι ανάμεσα σε θρύλος, μύθος και ανέκδοτο για τα μετέπειτα στο χρόνο οικογενειακά τραπέζια. Όταν...
Γράφει η Δέσποινα Γεώργα Άλλη μία Τρίτη απ΄τις πολλές που ξύπνησα αργά, τεντώθηκα, έβαλα καφέ και άνοιξα το νετφλιξ μου. Μη το συζητάς, επιτέλους έβαλε κρύο και μπορώ να κάτσω με τις κουβέρτες μου. Άλλη μια Τρίτη από τις πολλές που η σχολή...
Γράφει η Ρωξάνη Τσώνη Τις τελευταίες εβδομάδες, άλλοι εμπεδώσαμε και άλλοι μάθαμε ότι τίποτα δεν είναι αυτονόητο, με την έννοια ότι δεν υπάρχει τίποτα το οποίο δεν χρειάζεται να διεκδικηθεί προκειμένου να αποκτηθεί. Η Ουκρανία, μία «ευρωπαϊκή» χώρα...
Είναι κάποιοι άνθρωποι που φεύγουν, εύκολα και απροειδοποίητα, και πίσω δεν αφήνουν μόνο μία θλιμμένη οικογένεια, αλλά πολλές παραπάνω. Είναι εκείνοι, που πριν «φύγουν» (γιατί το «πεθάνουν» ακούγεται βαρύ και το’χουμε κόψει τελευταία), έχουν αφήσει...
Ένα ποίημα-δάνειο από το θρυλικό ποίημα της Κατερίνας Γώγου "Εμένα οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά". Δε ξέρω ποιο θάρρος με οδήγησε στη δημοσιοποίηση αυτού του ποιήματος. Μάλλον δεν ήταν τόσο το θάρρος όσο η σιγουριά πως οι "παλιοί" θα ήθελαν τα...
Το μπόι μας μεγαλώνει, και το άφταστο ράφι των παιδικών χρόνων δεν είναι πλέον πρόκληση , καθόμαστε σε εκείνα τα τραπέζια “των μεγάλων” και κάνουμε ενθέρμως τις συζητήσεις που σιχαινόμασταν σαν παιδιά. Και αυτό είναι το φυσιολογικό. Όμως το παιδάκι...
Μία κουβέντα εφ’όλης της ύλης με τον Μίλτο Γήτα με αφορμή την νέα του ποιητική συλλογή με τίτλο “Εξίσωση” από τις εκδόσεις Πνοή. Συνεντεύξη: Χριστίνα Γιαβάσογλου Λίγα λόγια για τον συγγραφέα Ο Μίλτος Γήτας είναι δημοσιογράφος,...
Στην πατρώα μας γηπεριδιαβαίνουν οι παλιοί μας δάσκαλοι-χρόνια συγχωρεμένοι -κι όποτε ερχόμαστεμας χτυπούν στην πλάτηπροσφωνώντας μας πάντα “παιδιά”αφήνοντας με τ’άγγιγμά τουςένα πούπουλοαπ ́τα παλιά φτερά μας.Γι’αυτό δεν γυρνάμε πίσω.Φοβόμαστε...
Γράφει η Άννα Μπλαβάκη «Μια νύχτα ακόμη» γράφει ο Κώστας Κρομμύδας και μας μεταφέρει στην Ιταλία, εκεί που η Ισμήνη βάζοντας σε μια βαλίτσα όλα τα απαραίτητα -σκέψεις, πόθους κι όνειρα ανεκπλήρωτα- αποφασίζει να ταξιδέψει και παρά την κλεψύδρα που...