Παράξενη πρωτομαγιάμ’ αγκάθια πλέκουν σήμερα στεφάνιαηρθ’ ο καιρός του «έχε γεια»τι να την κάνεις πια την περηφάνια. Στα δυο σου μάτια τα χρυσαφιάσκοτάδι πέφτει και συννεφιάποιες μπόρες φέρνεις και ποιες βροχέςσε κουρασμένες νεκρές ψυχές Παράξενη...
Παράξενη πρωτομαγιάμ’ αγκάθια πλέκουν σήμερα στεφάνιαηρθ’ ο καιρός του «έχε γεια»τι να την κάνεις πια την περηφάνια. Στα δυο σου μάτια τα χρυσαφιάσκοτάδι πέφτει και συννεφιάποιες μπόρες φέρνεις και ποιες βροχέςσε κουρασμένες νεκρές ψυχές Παράξενη...
Δε σου λέω παραμύθια
κάποια μέρα τυχαία
θα σου κάψει τα στήθια
μια στιγμούλα μοιραία.
Tόση βροχή για μια απουσία,
τόση αγρύπνια για μια λέξη,
πολύ με ζάλισε απόψε η βροχή
μ’ αυτή της τη μεροληψία
Ο Επιτάφιος του Γιάννη Ρίτσου είναι ένα από τα γνωστότερα του ποιήματα. Αποτελείται από 20 άσματα συνολικά, ενώ μελοποιήθηκε από τον αείμνηστο Μίκη Θεοδωράκη και τραγουδήθηκε από πολλούς σπουδαίους καλλιτέχνες.
Ανάμεσα σε άδεια ποτήρια και βρώμικα σταχτοδοχεία,
τι όμορφο που ήταν να ξέρω πως βρισκόσουν εδώ
Οι αργίες,
οι αργοπορίες,
οι αγριότητες,
όπως τις πάμε ως επάνω μόνοι μας.
Θα σε φωνάζω φευγιό.
Συνήθιζες να χορεύεις στην μέση του πουθενά,
έξω απ’ το αυτοκίνητο,
μπροστά απ’ τους γκρεμούς.
Σε λίγο ανατέλλει•
το ξέρουμε,
πρέπει να φύγεις.
Αναζητώ ασταμάτητα κάτι απο το πρωί.