Αναζητώ ασταμάτητα κάτι από το πρωί.
Πήγα πρώτα στην μεγάλη πλατεία της πόλης
όπου οι άνθρωποι πηγαίνουν γυρεύοντας·
δεν βρήκα όμως τίποτα εκεί, μόνο κάτι σκυλιά
είδα και τα φίλησα. Έπειτα βάδισα
τον δρόμο του σπιτιού μου –
κάτι θα είχα εκεί ξεχάσει. Δεν είδε
όμως τίποτα η άκρη του ματιού μου
που να μην είχε ξαναδεί ή έστω κάπως χάσει.
Λέω δεν μπορεί, κάπου κάτι έχω αφημένο
και τράβηξα ξανά την ίδια διαδρομή·
δεν αντιλήφθηκα όμως τίποτα παρατημένο
στα μισά στο τέλος ή κάπου στην αρχή.
Αναζητούσα κάτι όλο το πρωί και τώρα
έχει βραδιάσει. Ίσως αν η ψυχή μου
δεν είχε τόσο κουραστεί να έβλεπα
πως όλα τα πράγματα που αναζητούσα
βρίσκονταν ήδη ανέγγιχτα μέσα σε αυτή.
Το κουτό ελαφάκι- Χριστίνα Γιαβάσογλου, δυοΖμος ποέτικ band
Ψάχνω τα μάτια σου. Το πρωί καθαρά. Όσο περνάει η μέρα κοκκινίζουνε. Δεν με κοιτάς πια. Κλαίω, κοπανιέμαι. Δεν με κοιτάς. Εκείνος ο γλυκός με τα γυαλάκια Με νταντεύει στωικά με ιστορίες του ζωικού βασιλείου. Αλλά εσύ δεν με κοιτάς. Tο χοντρό γουρουνάκι Σβήνει τούρτα...




