Δικαιούμαστε να βλέπουμε slasher, αν δεν έχουμε δει πρώτα το Naza;
Δικαιούμαστε να βλέπουμε slasher, αν δεν έχουμε δει πρώτα το Naza;
Μια εικόνα, ένα κόσμημα, μια κλωστή που περνά μέσα από το ύφασμα μπορούν να δώσουν μορφή σε όσα δυσκολευόμαστε να αφηγηθούμε, να κρατήσουν τη μνήμη μιας εμπειρίας και να γίνουν αφορμή για να συναντήσουμε τους άλλους. Σε αυτή τη δυνατότητα της...
«Ο Γιάννης το βούδι» της Ευαγγελίας Γατσωτή σε σκηνοθεσία Παναγιώτη Λιαρόπουλου, επιστρέφει για έναν τρίτο κύκλο παραστάσεων στο NØ52. Η διαδρομή της παράστασης αποτυπώνει μια δυναμική πορεία στο σύγχρονο ελληνικό θέατρο, συνδυάζοντας την...
Η ζωή προϋποθέτει το να παλεύουμε για να κερδίσουμε την θέση μας στον κόσμο. Το Tik Tok με κάνει να μη θέλω μια θέση στον κόσμο αυτό.
Διάβασα πριν λίγο καιρό το Intermezzo της Σάλλυ Ρούνεϋ, ξέρεις ποιο…
«Ο έρωτας είναι ο ύστατος παράνομος. Απλώς δεν παραδέχεται κανονισμούς. Το περισσότερο που εμείς μπορούμε να κάνουμε είναι να προσυπογράψουμε σαν συνεργοί του. Αντί να ορκιζόμαστε τιμή και υπακοή, καλύτερα να ορκιζόμαστε βοήθεια και...
Η Μαργαρίτα Καραπάνου, σε ένα μανιακό επεισόδιο που έπαθε μόλις 20 ετών, οδήγησε τον εαυτό της σε ένα μπαλκόνι με σκοπό να πέσει. Φρόντισε να κλειδώσει το σπίτι για να μην μπορεί να μπει κανείς και αποφάσισε να πηδήξει μπροστά στη μητέρα της, η...
Εμβαθύνοντας συνεχώς στο χαρακτήρα του Γκαρπ, τη σχέση του με τον κόσμο και τον τρόπο που αυτή διαμόρφωσε τα συγγραφικά του βήματα, ο Τζων Ίρβινγκ συνέθεσε, πέρα από ένα εμβληματικό μυθιστόρημα, μια σπουδή γύρω από την τέχνη του γραπτού λόγου.
«Να σου πω πονηρέ, μη μου πεις ότι είναι η ίδια που θυμάμαι από το 2012!». Ο πατέρας μου προσποιείται ότι δεν ακούει, ψαχουλεύει την κάβα, να βρει το εκλεκτότερο κρασί για τους ξιπασμένους ουρανίσκους που έχει διαλέξει να τραπεζώσουμε ακόμα μια...
Ο Γ. βαριέται και το λέει…