«Ο έρωτας είναι ο ύστατος παράνομος. Απλώς δεν παραδέχεται κανονισμούς. Το περισσότερο που εμείς μπορούμε να κάνουμε είναι να προσυπογράψουμε σαν συνεργοί του. Αντί να ορκιζόμαστε τιμή και υπακοή, καλύτερα να ορκιζόμαστε βοήθεια και παρακίνηση. Αυτό σημαίνει πως η ασφάλεια αποκλείεται. Οι λέξεις “κάνω” και “να μείνει” καταντάνε ακατάλληλες. Ο έρωτας μου για σένα δεν δέχεται δεσμά. Σ’ αγαπάω ελεύθερα και τσάμπα».
Αυτά γράφει ο Τομ Ρόμπινς στον «Τρυποκάρυδό» του το μακρινό 1980. Αργότερα, πολύ αργότερα, το 2008, η Λίνα Νικολακοπούλου γράφει σε μια παρλάτα, για τον δίσκο «Προσοχή Τρίφωνο»:
«Όλα από μια πόρτα περνάνε/ Όλα περνάνε. Η ζωή η ίδια είναι ένα πέρασμα. «Περνάς καλά;» -Να περάσεις καλά./ Περαστικά/ Περαστικός/ Περαστικός ήμουν. Έτσι έπρεπε να λέει ο έρωτας όταν έρχεται και μας βρίσκει απροειδοποίητα. Κι εμείς του λέμε «Περάστε» και τον κοιτάμε στα μάτια λες κι είναι παντοτινός».
Επτά χρόνια μετά, το 2015, ο ποιητής Γιώργος Δομιανός, γράφει στην ποιητική του συλλογή «Δεν είναι η εποχή των κερασιών»:
«8.όταν πεθαίνουμε το σύνολο των ερωτικών σκέψεων που έχει παράξει ο εγκέφαλός μας μεταφρασμένο σε μηχανική ενέργεια μπορεί να κινήσει την αλυσίδα ενός ποδηλάτου για μερικά δευτερόλεπτα
9. η απόσταση που θα διανύσει το ποδήλατο είναι η απόσταση μεταξύ του “έζησα” και “έζησα παράφορα”».
Ο Έρωτας για έναν καλλιτέχνη
Για τον Έρωτα έχουν γραφτεί στους αιώνες των αιώνων αριστουργήματα. Έχει υπάρξει, αυτός ο μέγας παράνομος, ανεξάντλητη πηγή καλλιτεχνικής έμπνευσης της ανθρωπότητας. Αν το καλοσκεφτούμε, η μετουσίωση του Έρωτα σε τέχνη είναι η μόνη νίκη που μπορεί να αξιώσει κανείς επάνω Του. Η τέχνη είναι το μοναδικό στοιχείο που ενδεχομένως συναγωνίζεται τον Έρωτα σε απεραντοσύνη. Ο ερωτευμένος στην προσπάθειά του να επιζήσει, επιχειρεί να κάνει κάτι μεγαλύτερο με υλικά απ΄το συναίσθημά του κι εκεί ο μετασχηματισμός σε τέχνη είναι μια πρώτης τάξεως σανίδα σωτηρίας.
Ο ερωτευμένος που δημιουργεί πάνω στην κάψα του, έχει τουλάχιστον εξασφαλισμένο ένα παιδί του Έρωτά του. Ένα έργο. Κι όταν όλα τα υπόλοιπα καούν στη φωτιά, εκείνο το μονάκριβο παιδί θα έχει μείνει.
Μονάκριβα παιδιά ερώτων των άλλων μας έχουν δώσει μουσική, εικαστική, λογοτεχνική και οπτικοακουστική τροφή για γενεές γενεών. Τόσα πολλά έργα που ο φυσικός βίος μας είναι συχνά μικρός για να προλάβουμε να καταναλώσουμε.
Ερωτευμένα ζευγάρια το 2026
Αναρωτιέμαι: πότε ήταν η τελευταία φορά που είδατε ένα ερωτευμένο ζευγάρι στον κύκλο σας; Δυό ανθρώπους που να βράζουν στο ίδιο καζάνι λαγνείας, αγάπης και διεκδίκησης μαζί- όχι χώρια, ο καθένας απ΄το κινητό ή τη φαντασίωσή του.
Παρατηρώ με λύπη πως η γενιά μου (και μας για όσους είστε Gen Z), τον βλέπει λίγο μπανάλ τον Έρωτα. Έχω χρόνια ν΄ακούσω από κάποιον να λέει πως ο κόσμος δεν τον χωράει όταν είναι μακριά απ΄τον αγαπημένο του, πως το σύμπαν συστέλλεται και διαστέλλεται σε κύματα αναστεναγμών.
Όλο ακούω για «situationships» για «φάσεις» που «κάθονται» ή «δεν κάθονται», για «χαλαρά πάμε μωρέ, ήρεμα», για «καλά περνάμε, είναι και καλοκαίρι». Λαχταρώ ν’ακούσω από κάποιον να λέει με όλη του τη δύναμη: «Εκείνο που νιώθω να μου τρώει τα σωθικά, με κάνει τον πιο σπουδαίο και τον πιο μικρό άνθρωπο που πατάει στη γη, κι απ΄όλες της Αναστάσεις που μπορώ να ζητήσω, εγώ θέλω μόνο εκείνον τον ένα οργασμό».
Πού πήγαν εκείνα τα μεγάλα συναισθήματα, που είναι τρομακτικά και γι΄αυτό σου φέρνουν δέος; Πού πήγαν τα «έγινε η σπίθα πυρκαγιά και πέλαγος η στάλα»; Έχουν άραγε χώρο να μεγαλώσουν οι ρίζες τους σε ένα κόσμο διαιρεμένο σε 3 οκτάωρα εκ΄των οποίων το καθένα διαιρείται κι άλλο σε ένα κλάσμα καθημερινών πληροφοριών με εξαψήφιο παρονομαστή;
Το σύγχρονο ελληνικό ερωτικό τραγούδι
Αναρωτιέμαι, επίσης, ποια είναι η τελευταία φορά που ακούσατε ένα σύγχρονο τραγούδι που να μιλάει για τον Έρωτα στο μεγαλείο του. Και δεν μιλάω για τρίλεπτες «στιγμούλες» που λέει και μια φίλη του ραδιοφώνου. Μιλώ για ένα τραγούδι που να δονεί απευθείας την καρδιά του ερωτευμένου. Εγώ ούτε που θυμάμαι. Κι αυτό ξέρετε, το τραγούδι μας λέω, είναι μια σφιγμομέτρηση του κοινωνικού αισθήματος.
Όταν ο κόσμος αποθεώνει τον ΛΕΞ είναι γιατί ένιωσε για καιρό «ταπεινός και πεινασμένος», όταν γεμίζει το Καλλιμάρμαρο για τη Βίσση είναι γιατί του λείπει η ανεμελιά των 90’s, όταν ανεβάζει στα ρετιρέ των charts τραγούδια για Λαμποργκίνι είναι γιατί εν τέλει σε ένα αμάξι όλο κι όλο (και τίποτε άλλο) προσβλέπει απ΄τα δεκάωρα που βαράει στη δουλειά, κι όταν δεν αποζητά πια το σπουδαίο ερωτικό τραγούδι είναι γιατί ο Έρωτας έπαψε να τον αφορά υπαρξιακά. Έπαψε να είναι ζήτημα ζωής και θανάτου.
Η περηφάνεια (το pride) του έρωτα
Μήνας Pride o Ιούνιος με αποκορύφωμα την πορεία του Σαββάτου (13 Ιουνίου). Αυτή η μεγάλη κοινότητα γιορτάζει τον Ιούνιο τα δικαιώματα που με κόπο κατέκτησε και ετοιμάζει το έδαφος για επόμενες διεκδικήσεις. Εκτός από ένας αγώνας, το pride είναι και μια γιορτή για τον Έρωτα, εκείνον τον «ελεύθερο και τσάμπα» που λέει ο Ρόμπινς.
Η LGBTQ+ κοινότητα χρειάστηκε να παλέψει για να πάψει να είναι ο Έρωτας παράνομος και εν πολλοίς τα έχει καταφέρει σε ό,τι την αφορά. Κι όμως, το 2026, ο φτερωτός θεός έχει περάσει έτσι κι αλλιώς στην παρανομία ανεξαρτήτως σεξουαλικού προσανατολισμού, απλώς διότι η εποχή μας τον διώχνει παντοιοτρόπως. Δεν είναι η εποχή των κερασιών για τον Έρωτα. Ζει μονάχος του, στις σκιές, σε κελιά φυλακών, σε δωμάτια νοσοκομείων. Κρύβεται από μια κοινωνία που όταν τον βρει μπροστά της, τον σκυλεύει αντί να τον προσκυνά.
Ο έρωτας στο παγκόσμιο χωριό
Ο Έρως έχει περάσει εποχές μεγαλείων. Από τη στιγμή, όμως, που «ο κόσμος έγινε ένα παγκόσμιο χωριό, κι εμείς παγκόσμιοι χωριάτες» όπως έγραφε ο Βακαλόπουλος, ο έρωτας έπεσε σε δυσμένεια. Κάποτε προσπάθησαν να τον κάνουν προϊόν μπας και φανεί χρήσιμος στην εποχή του δούναι και λαβείν. Όταν κι εκείνο απέτυχε, έπαψε πια να απασχολεί τον πολύ κόσμο. Γιατί ο Έρωτας υφίσταται μόνο όταν τον καλείς στη καρδιά σου «ελεύθερα και τζάμπα», ενώ η εποχή μας ζητάει «πλάνο και αντίτιμο».
Το όνομά μου είναι αυτό που διαβάζετε. Αποφοίτησα από τους Χημικούς Μηχανικούς. Ζω στην Αθήνα και το βιογραφικό μου είναι τόσο μικρό που δεν αξίζει να το παραθέσω. Σκοπός εδώ είναι να πούμε όσα δεν έχουν θέση και (φυσικά) δε χωρούν σε ένα απλό “lunch break”. Kάτω, στα τρία εικονίδια θα βρείτε τα social μου. Ελάτε να βλέπουμε ο ένας τα κουταλοπίρουνα του άλλου ή και όχι.
