Η ζωή μας έχει αλλάξει κάπως•δεν μένουμε μέσα στην πόλη πιααλλά στον δρόμο για τη θάλασσα.Τα βράδια μας απασχολούνοι διαδρομές του φεγγαριούτα φτερουγίσματα στους λόφουςκαι τ’ άλογα που κατεβαίνουν στον νερόλακκο. Αν τελικά αποφασίσεις να ’ρθειςθα...
Κείμενο του συγγραφέα Χ.Α.Χωμενίδη από το προσωπικό του προφίλ στο Facebook Τόλης Βοσκόπουλος. Ένα χρόνο μετά. Τελευταία φορά είδα τον Τόλη Βοσκόπουλο σε ένα μικρό σχετικά μαγαζί, πίσω από το γήπεδο του Παναθηναϊκού. Βάδιζε ήδη στην όγδοη δεκαετία...
Πέρασα όλη μου τη ζωήσ’ αυτό το ξενοδοχείοπεριμένοντας να έρθεις. Χωρίς δικό μου σπίτι. Χωρίς ένα συρτάρι για έναν φίλο. Ακούγοντας τον βόμβο του καλοριφέρτρώγοντας στα κλεφτά, πίνοντας μπίρες. Έρχονταν να με δουν, τους έλεγα όχιμήπως τηλεφωνήσεις....
Απόγευμα Ιουλίου, ο ήλιος έχει πέσει, δίνοντας στον Θερμαϊκό το γλυκύτερο χρώμα της ημέρας. Η περατζάδα της παραλίας Θεσσαλονίκης σιγά-σιγά γεμίζει με κόσμο, οι καντίνες έχουν τακτοποιημένα τα καλούδια τους, και φυσικά τα περίπτερα του Φεστιβάλ...
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στις 9/7 στην εφημερίδα "Ο Δρόμος της Αριστεράς". Ευχαριστούμε τον Κώστα Στοφόρο που το μοιράστηκε μαζί μας. Σε πρόσφατη συζήτηση με ανθρώπους από τον χώρο του βιβλίου μιλήσαμε για το θέμα των εκδοτικών οίκων και της καταβολής...
Απομεσήμερο, το φαγητό είχε μαζευτεί απ΄το τραπέζι, και η τηλεόραση έπαιζε σιγανά, ίσα-ίσα για να σπάει την ησυχία της ώρας. Οι γονείς μου ποτέ δεν ήταν αυταρχικοί απέναντι στο “χαζοκούτι”, όπως συνήθιζα να ακούω να το αποκαλούν άλλοι γονείς....
Χτες βράδυ είδα τη ζωή να μου γνέφει για έναν χορό στο αιώνιο, τ’ αληθινό. - Και τι είναι αιωνιότητα; Ψιθύρισα. - Είναι τ’ άκαμπτα κορμιά, που λικνίζονται, Είναι το τραγούδι της γης. Το γεμάτο αρμύρα κορμί κάτω απ’ τ’ αστέρια. Είναι τ’ ολόγιομο...
Δέκα διηγήματα που κρύβουν τη δική τους αλήθεια. Ο επαίτης, ο Αρλεκίνος, η κυρία Ευανθία, η μαμά και η Ντιρλαντά… Πρόσωπα της καθημερινότητας και κάποια της φαντασίας, ασύνδετα μεταξύ τους, μιλώντας τη δική τους γλώσσα, σχεδόν εξομολογητικά, βρήκαν...
Αντισταθείτεσ’ αυτόν που χτίζει ένα μικρό σπιτάκικαι λέει: καλά είμαι εδώ.Αντισταθείτε σ’ αυτόν που γύρισε πάλι στο σπίτικαι λέει: Δόξα σοι ο Θεός. Αντισταθείτεστον περσικό τάπητα των πολυκατοικιώνστον κοντό άνθρωπο του γραφείουστην εταιρεία...
Μεγαλώνοντας μάθαμεπώς να πιάνουμε τους ανθρώπους όταν πονάνεσαν κουτιά με κόκκινα γράμματα“εύθραυστον”.Μάθαμε με ποια φοράσκουπίζονται τα δάκρυαγια να μην αφήσουν εγκαύματα στο πρόσωπο.Μάθαμε πώς να προφέρουμε το “φύγε”χωρίς να το φτύνουμεκαι το...