Έκλεισα τα μάτια και βυθίστηκα σε ένα κόσμο
που δεν έχει τη λογική του κόσμου.
Έκλεισα τα μάτια και βυθίστηκα σε ένα κόσμο
που δεν έχει τη λογική του κόσμου.
Καιρός είναι άλλωστε ν’αφήσουμε
τα όνειρα, σαν μια φούχτα άμμο
που τη ρίχνουμε πίσω μας.
«Το σώμα θα το αποβάλλει μόνο του»
Μεγαλώσαμε μαθαίνοντας
Να στηνόμαστε σε στάση προσοχής
7:45 μπρος στον διευθυντή
Το «μου λείπεις»
Είναι μια λέξη μικρή.
Ούτε τα μισά δε λέει
Απ’όσα πρέπει να σου πω.
Υπάρχει πάντοτε ένα πλοίο
στο βάθος των συλλογισμών μας.
Ένα που θα μας έπαιρνε μακριά
ένα που θα έφερνε γαλήνη.
Ὢ σῶμα τοῦ καλοκαιριοῦ γυμνὸ καμένο
Φαγωμένο ἀπὸ τὸ λάδι κι ἀπὸ τὸ ἀλάτι
Σῶμα τοῦ βράχου καὶ ῥῖγος τῆς καρδιᾶς
Μεγάλο ἀνέμισμα τῆς κόμης λυγαριᾶς
Τί να σου πω;
Με γάμησες.
Περίπατο έκανες στην ζωή μου και την διέλυσες
Τι ώρα να φεύγει το καράβι για τη Θάσο;
κι αν ξεκινήσω σίγουρα δε θα προφτάσω
Επειδή σ’αγάπησα και σ’αγαπώ ακόμη
κι ας μην είναι όπως παλιά,
δε θα πει πως πέθανε η αγάπη