Μεγαλώνοντας μάθαμεπώς να πιάνουμε τους ανθρώπους όταν πονάνεσαν κουτιά με κόκκινα γράμματα“εύθραυστον”.Μάθαμε με ποια φοράσκουπίζονται τα δάκρυαγια να μην αφήσουν εγκαύματα στο πρόσωπο.Μάθαμε πώς να προφέρουμε το “φύγε”χωρίς να το φτύνουμεκαι το...
Μεγαλώνοντας μάθαμεπώς να πιάνουμε τους ανθρώπους όταν πονάνεσαν κουτιά με κόκκινα γράμματα“εύθραυστον”.Μάθαμε με ποια φοράσκουπίζονται τα δάκρυαγια να μην αφήσουν εγκαύματα στο πρόσωπο.Μάθαμε πώς να προφέρουμε το “φύγε”χωρίς να το φτύνουμεκαι το...
Ξεκινώντας απ'την αρχή. Ο πόλεμος με την λευκή σελίδα είναι αφόρητος. Ιδίως όταν πρέπει να γράψεις ένα, δυο ή παραπάνω άρθρα και κείμενα την εβδομάδα όχι για χόμπι αλλά μέσω του καταναγκασμού του επιούσιου. Και άνθρωποι είμαστε βρε αδερφέ μπορεί να...
(διήγημα) Οι νοτιάδες φέρναν σύγνεφα εκείνο το χειμώνα, μα όχι το 'να πίσω από τ' άλλο. Άφηναν και ώρες, την κάθε μέρα, που ξαστέρωνε λιγάκι ο ουρανός. Αυτό γινόταν περί το δειλινό. Κι όταν ο ήλιος, όσο δεν παίρνει χρυσαφής, κάτι σα μέλι φωτεινό,...
ΠΑΛΙΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ Φθαρμένο το κορμί σου από τα τόσα χέρια σαν Ευαγγέλιο σε δικαστήριο φθαρμένο το κορμί σου. Ευαγγέλιο το κορμί Σου ορκίζομαι. -Από την ποιητική συλλογή "Μονοδρομος" της Λιλής Λέκκα-Μπινιάρη Ο IANOS και οι Εκδόσεις Λευκή Σελίδα...
Ο Μάιος τελειώνει, ο Ιούνιος προχωράει προς τα μισά της διαδρομής του και σιγά-σιγά κλείνει και ο κύκλος των αθηναϊκών φεστιβάλ, ώστε να πάρουν σειρά οι συναυλίες και τα ταξίδια. Στις 15 Ιουνίου ρίχνει αυλαία (για φέτος φυσικά!) ένα Φεστιβάλ που...
13 Νοεμβρίου 2021, στο Πάρκο Ελευθερίας, έξω από το μουσείο ΕΑΤ-ΕΣΑ, εκεί που σήμερα στεγάζεται ο Σύνδεσμος Φυλακισθέντων-Εξορισθέντων, είχε στηθεί μια γιορτή. Μια γιορτή μνήμης για την επικείμενη επέτειο του Πολυτεχνείου. Στο κέντρο του προαυλίου,...
"μίλα μου- με λόγο χωρίς λόγο οι λέξεις σκορπούν τα γράμματά τους/βόλια από μολύβι απλώνω την ζωή μου σε κάτοψη [...] πουκάμισο ή φτερά τι να φορέσω" Οι εκδόσεις «Συρτάρι» σας προσκαλούν στην παρουσίαση της ποιητικής συλλογής τουΜένιου Καραγιάννη...
"…Έτσι, μ’ αυτήν την κωλοεφεύρεση που τη λένε ρολόι, σπρώχνουμε τις ώρες και τις μέρες σα να μας είναι βάρος, και μας είναι βάρος, γιατί δε ζούμε, κατάλαβες; Όλο κοιτάμε το ρολόι, να φύγει κι αυτή η ώρα, να φύγει κι αυτή η μέρα, να έρθει το...
Στον νέο κόσμο ΜΑΣ, αυτόν της αυταξίας ΜΑΣ,μάθαμε να μετράμε τους νεκρούς ΜΑΣ δέκα- δέκα.Σαν νέα μαθητούδια,παπαγαλίζουμε τα πρέπει μιας άρχουσας τάξηςκαι ξαναγνωριζόμαστε.Μάθαμε να μιλάμε για τον πόλεμο κι όχι για τον έρωτα.Παίζαμε με όπλα στις...
Μια ωδή στον έρωτα από τον μεγάλο μας ποιητή "Πρέπει να σου μιλήσω…Δίχως σκιάδι στα μάτια, δίχως μάτια που ν’ απαντούν στον πρωινό σου χαιρετισμό,μέναμε όρθιοι ότανο ήλιος πυρπολούσε βράχια, βλέφαρα, καρδιές,όταν μες στη βροχή τη νύχτα ξεκλέβαμε...