«Να σου πω πονηρέ, μη μου πεις ότι είναι η ίδια που θυμάμαι από το 2012!». Ο πατέρας μου προσποιείται ότι δεν ακούει, ψαχουλεύει την κάβα, να βρει το εκλεκτότερο κρασί για τους ξιπασμένους ουρανίσκους που έχει διαλέξει να τραπεζώσουμε ακόμα μια...
«Να σου πω πονηρέ, μη μου πεις ότι είναι η ίδια που θυμάμαι από το 2012!». Ο πατέρας μου προσποιείται ότι δεν ακούει, ψαχουλεύει την κάβα, να βρει το εκλεκτότερο κρασί για τους ξιπασμένους ουρανίσκους που έχει διαλέξει να τραπεζώσουμε ακόμα μια...
Ένα βιβλίο, το οποίο ρίχνει φως στις λεπτομέρειες, που συχνά ορίζουν την πορεία μας, στις ευαίσθητες χορδές των σχέσεων και των αναπότρεπτων αποτελεσμάτων τους.
Ένα από τα γνωστότερα και ωραιότερα διηγήματα του σπουδαίου Έλληνα πεζογράφου
Θέλω να του γράψω ότι τον αγαπώ. Ότι θέλω να τ αφήσω όλα και να παω να τον βρω στη χώρα των λεμούριων. Ξέρω όμως ότι δεν θα το κάνω.