Το κρυφτό του ήλιου-Δέσποινα Γεώργα

Ονειρευόμουνα και σ’ έβρισκα μέσα στο πλήθος,

μέσα σε στίχους που έφταναν βαθύτερα απ’ όσο υπολόγιζα,

σε ακτές, σε ακρογιάλια, σε περιγιάλια

και στις διαφορές τους που ποτέ δεν συγκράτησα.

Σ’ έβρισκα και σ’ έχανα σχεδόν αμέσως

σαν τον ήλιο που παίζει κρυφτό επί ώρες στο άδειο δωμάτιο

και προσπαθούσα και κλωτσούσα κι έξυνα τους τοίχους να βρω

κι έξυνα το δέρμα να δω-

μήπως, λέω μήπως σε κράταγα στα χέρια μου ολόκληρη,

σε κράταγα στα χέρια μου για πάντα.

Μα γρήγορα και πάντοτε ερχότανε το δείλι

κι έπρεπε για ακόμη μία φορά να πάρω την απόφαση

πως το παιχνίδι έλαβε

μια φοβερή κι οδυνηρή παράταση

κι ίσως, ίσως αν ήμουν τυχερός, ξανά

θα έπαιζα στις πρώτες πρωινές αχτίδες.

σχετικά άρθρα

Πού πάει ο παλιός ο χρόνος; |Χριστίνα Γιαβάσογλου

Πού πάει ο παλιός ο χρόνος; |Χριστίνα Γιαβάσογλου

Πού πάει ο παλιός ο χρόνος Όταν φεύγει; Πάει σ΄ένα καταφύγιο Κάποιου βουνού δίχως όνομα Και κοιμάται σε κουκέτα Μ΄όλα τα «για πάντα» που βγήκαν ψέματα Μ΄όλα τα ακυρωμένα ταξίδια Μ΄όλες τις επιστολές που γίνανε μπάλα σ’ένα κάδο Μ΄όλες τις ξεθωριασμένες αναμνήσεις. Μια...

“Καύσωνας”

“Καύσωνας”

Φορούσε το λευκό βραχιόλι στα πόδια της και το λευκό σημάδι από κάτω μαρτυρούσε την ασπράδα που άφηνε πίσω του ο χειμώνας. Τα πρώτα καφετιά σημάδια στους ώμους, την μύτη, τον λαιμό όλα φιλιά του Ήλιου του παντοδύναμου -σιγά που θα του ξέφευγε η κόρη από τα χέρια- τόσο...

“Αγαπημένη”

“Αγαπημένη”

Αγαπημένη,η αγάπη μένεικάπου κοντά στην πορτοκαλίαπου φυτέψαμε στην αυλή σουγια να μη νιώθεις μόνη τα πρωινά. Αγαπημένη,η αγάπη μένει -για πάντα –στη μέρα που μου’φερεςένα ποτήρι νερόχωρίς να πεις τίποτα. Αγαπημένη,η αγάπη μένειστη νύχταπου ξάγρυπνη κοιτούσεςαν...

Όσφρηση

Όσφρηση

Σήμερα στο μετρό κάποιος φορούσε το άρωμά σου. Ή τουλάχιστον, αυτό που μου φέρνει στο νου εσένα΄ θυμίζει εκείνη τη βραδιά που άφησα να δοκιμάσω. Καλοκαίρι ήταν, έκανε ζέστη, είχε πολύ κόσμο κι ένιωθα την ατμόσφαιρα υγρή, θα προτιμούσα να μη φορούσα ρούχα. Άπλωσες το...