“Καύσωνας”

Φορούσε το λευκό βραχιόλι στα πόδια της

και το λευκό σημάδι από κάτω μαρτυρούσε την ασπράδα

που άφηνε πίσω του ο χειμώνας.

Τα πρώτα καφετιά σημάδια στους ώμους, την μύτη, τον λαιμό

όλα φιλιά του Ήλιου του παντοδύναμου

-σιγά που θα του ξέφευγε η κόρη από τα χέρια-

τόσο αμυδρά που ίσα που τα καταλάβαινε

σαν επιθεωρούσε την εικόνα της σπιθαμή προς σπιθαμή

ώρες ολόκληρες μπροστά απ’ τον καθρέφτη

-χανότανε ο έρωτας από τα μάτια της, ξέφευγε, ξεπηδούσε,

ξεκόλλαγε μαζί με το’ αλμυρό νερό της θάλασσας

που σταλιά-σταλιά δεότανε και εκείνο το κορμί της.

Δέρμα στο χρώμα της ελιάς

χαμένος ο χιονιάς από καιρό στο βλέμμα της

πόνεσε δεν πόνεσε δεν θα το φανταζόσουνα ποτέ

σαν την κοιτούσες,

το καλοκαίρι όλα γίνονται ξέγνοιαστα εξάλλου

κι οι πληγές πιο γρήγορα επουλώνονται από άλλοτε

-το φως θολώνει τις ματιές κι η ζέστη στεγνώνει τα δάκρυα-.

Αντίθεση γιομάτο το κορμί, αντίθεση η ψυχή, αντίθετο το βλέμμα

αντίθεση γιομάτη η εποχή η ίδια

κι ο Αύγουστος παραμονεύει στη γωνιά ν’ αρπάξει όσα πρόλαβε,

όσα απομείνανε από κείνη

με την καυτή ανάσα του και το ζεστό κορμί του

-τα σημάδια τώρα πλήθυναν, η ζαλάδα σκοτάδιασε τον νου,

τα αμπέλια μέστωσαν κι οι πανσέληνοι δυο-δυο ανέβαιναν στον ουρανό-

να ρουφήξει όσο κατάφερνε λιγάκι από τις υποσχέσεις.

Απόλαυσε για τώρα κόρη τον καύσωνα που ξεπροβάλλει απ’ την γωνιά,

το καλοκαίρι είναι ο προστάτης των ονείρων σου.

Αργότερα, αργότερα ανησυχείς για τις ζημιές που άφησε από πίσω!

σχετικά άρθρα

Πού πάει ο παλιός ο χρόνος; |Χριστίνα Γιαβάσογλου

Πού πάει ο παλιός ο χρόνος; |Χριστίνα Γιαβάσογλου

Πού πάει ο παλιός ο χρόνος Όταν φεύγει; Πάει σ΄ένα καταφύγιο Κάποιου βουνού δίχως όνομα Και κοιμάται σε κουκέτα Μ΄όλα τα «για πάντα» που βγήκαν ψέματα Μ΄όλα τα ακυρωμένα ταξίδια Μ΄όλες τις επιστολές που γίνανε μπάλα σ’ένα κάδο Μ΄όλες τις ξεθωριασμένες αναμνήσεις. Μια...

“Αγαπημένη”

“Αγαπημένη”

Αγαπημένη,η αγάπη μένεικάπου κοντά στην πορτοκαλίαπου φυτέψαμε στην αυλή σουγια να μη νιώθεις μόνη τα πρωινά. Αγαπημένη,η αγάπη μένει -για πάντα –στη μέρα που μου’φερεςένα ποτήρι νερόχωρίς να πεις τίποτα. Αγαπημένη,η αγάπη μένειστη νύχταπου ξάγρυπνη κοιτούσεςαν...

Όσφρηση

Όσφρηση

Σήμερα στο μετρό κάποιος φορούσε το άρωμά σου. Ή τουλάχιστον, αυτό που μου φέρνει στο νου εσένα΄ θυμίζει εκείνη τη βραδιά που άφησα να δοκιμάσω. Καλοκαίρι ήταν, έκανε ζέστη, είχε πολύ κόσμο κι ένιωθα την ατμόσφαιρα υγρή, θα προτιμούσα να μη φορούσα ρούχα. Άπλωσες το...

Παράξενη Πρωτομαγιά|Γιάννης Ρίτσος

Παράξενη Πρωτομαγιά|Γιάννης Ρίτσος

Παράξενη πρωτομαγιάμ’ αγκάθια πλέκουν σήμερα στεφάνιαηρθ’ ο καιρός του «έχε γεια»τι να την κάνεις πια την περηφάνια. Στα δυο σου μάτια τα χρυσαφιάσκοτάδι πέφτει και συννεφιάποιες μπόρες φέρνεις και ποιες βροχέςσε κουρασμένες νεκρές ψυχές Παράξενη πρωτομαγιάο ήλιος...