Κρεβάτια

Τα ακατάστατα κρεβάτια μας

Σιγοψιθυρίζουν νότες ευτυχίας

Τα πρωινά παρ’ όλα αυτά ξυπνάμε

Κάνοντας τις ίδιες μηχανικές κινήσεις

Ίσιο σεντόνι

Μαξιλάρι στην ευθεία

Κάλυμμα των νυχτερινών μας πόθων τα παπλώματα

Αριστοτεχνικά τακτοποιούμε το άτακτο

Φλερτάροντας με την ιδέα πως σε κάθε Ανατολή 

Θα μαζεύουμε ένα-ένα τα κομμάτια μας

Κατευθυνόμενοι προς τις εξόδους των σπιτιών μας

Με ένα χαμόγελο ένοχης ηδονής

Στήνουμε αυτί πίσω απ’ την πόρτα

Και ακούμε αμυδρά 

Τους αναστεναγμούς των σκονισμένων ραφιών και των μονών καθιστικών

Και κάθε φορά που ο ουρανός πέφτει πάνω στις ψυχές μας

Ως πάπλωμα με χρυσαφί ανταύγειες

Ξεγελάμε τους εαυτούς μας

Κλωτσώντας με μανία τα παπλώματα 

Νιώθοντας επαναστάτες

Αλλά πάντα επαναστατημένοι

σχετικά άρθρα

Πού πάει ο παλιός ο χρόνος; |Χριστίνα Γιαβάσογλου

Πού πάει ο παλιός ο χρόνος; |Χριστίνα Γιαβάσογλου

Πού πάει ο παλιός ο χρόνος Όταν φεύγει; Πάει σ΄ένα καταφύγιο Κάποιου βουνού δίχως όνομα Και κοιμάται σε κουκέτα Μ΄όλα τα «για πάντα» που βγήκαν ψέματα Μ΄όλα τα ακυρωμένα ταξίδια Μ΄όλες τις επιστολές που γίνανε μπάλα σ’ένα κάδο Μ΄όλες τις ξεθωριασμένες αναμνήσεις. Μια...

“Καύσωνας”

“Καύσωνας”

Φορούσε το λευκό βραχιόλι στα πόδια της και το λευκό σημάδι από κάτω μαρτυρούσε την ασπράδα που άφηνε πίσω του ο χειμώνας. Τα πρώτα καφετιά σημάδια στους ώμους, την μύτη, τον λαιμό όλα φιλιά του Ήλιου του παντοδύναμου -σιγά που θα του ξέφευγε η κόρη από τα χέρια- τόσο...

“Αγαπημένη”

“Αγαπημένη”

Αγαπημένη,η αγάπη μένεικάπου κοντά στην πορτοκαλίαπου φυτέψαμε στην αυλή σουγια να μη νιώθεις μόνη τα πρωινά. Αγαπημένη,η αγάπη μένει -για πάντα –στη μέρα που μου’φερεςένα ποτήρι νερόχωρίς να πεις τίποτα. Αγαπημένη,η αγάπη μένειστη νύχταπου ξάγρυπνη κοιτούσεςαν...

Όσφρηση

Όσφρηση

Σήμερα στο μετρό κάποιος φορούσε το άρωμά σου. Ή τουλάχιστον, αυτό που μου φέρνει στο νου εσένα΄ θυμίζει εκείνη τη βραδιά που άφησα να δοκιμάσω. Καλοκαίρι ήταν, έκανε ζέστη, είχε πολύ κόσμο κι ένιωθα την ατμόσφαιρα υγρή, θα προτιμούσα να μη φορούσα ρούχα. Άπλωσες το...