“Γυναίκες που αγαπήσαμε”|Χριστίνα Γιαβάσογλου

Γυναίκες

τα κρεβάτια που σας αγαπήσαμε

είναι ποτισμένα από τα πολλά αρώματά σας,

μια μπερδεμένη μυρωδιά άνοιξης αναδύεται

και τώρα ο χειμώνας περνάει απ΄τη πόρτα μας

μα φεύγει ντροπιασμένος.

Η γάτα των σπιτιών μας

ζητάει τα δικά σας χέρια,

της φροντίδας

και πλέον δεν μας καταδέχεται,

παρά μόνο παρακλητικά

γνέφει να σας φέρουμε πίσω.

Το ποτήρι που αφήσατε

το κοκκινάδι των χειλιών σας

έδινε μέρες ολόκληρες μάχη να μην καθαρθεί

ώσπου μιά μέρα το βρήκαμε

στο νεροχύτη σπασμένο

από άγνωστη αιτία,

μια μεταφυσική αυτοκτονία,

που επέτασσε

να επιστρέψετε

να τελειώσετε το ποτό σας

για να μην υπάρξουν άλλα θύματα.

Δε ξέρουμε γυναίκες

που αγαπήσαμε

αν φταίει η μυρωδιά σας,

η απόρριψη των γατιών μας,

ή οι αυτοκτονίες των ποτηριών,

αλλά τα σπίτια μας δίχως εσάς

είναι ένα πεδίο μάχης

που μονίμως μας βρίσκει

τα πρωινά ηττημένους

πιο πολύ κι απ΄τη μέρα που φύγατε.