Μεγαλώσαμε μαθαίνοντας
Να στηνόμαστε σε στάση προσοχής
7:45 μπρος στον διευθυντή
Μεγαλώσαμε μαθαίνοντας
Να προσέχουμε-μόνο-το κενό
Μεταξύ αποβάθρας και συρμού
Μα κανεις δεν μας έμαθε
Να προσέχουμε το είδος των ανθρώπων
Που επαγγέλλονται δικαστές και γλύπτες
Ανθρωπίνων ψυχών
Αθωώνουν – ενοχοποιούν
Χτίζουν – καταστρέφουν
Και τα βραδια ήσυχα κοιμούνται
Κανεις δεν μας έμαθε να στηνόμαστε σε στάση προσοχής
Απέναντι στο όνειρο
Και όχι σε ξένων σωμάτων τ’απωθημένα
Είμαστε όμως πολλές
Ζωντανές
Αθώες
Με ειδικότητα
Στην καταστροφή αγαλμάτων
Ειδώλων
Και δικογραφιών
Καμία μόνη
