Είπα "θα φύγω" ανόητα πιστεύοντας ότι μπορεί κανείς να φεύγει. Αγνόησα πως τα προβλήματα μου με ακολουθούν, είναι εγώ, δε λογαριάζουν πλοία ή τρένα. Δε σκέφτηκα πως θα φουσκώσουν, θα γίνουν διπλάσια και τότε δε θα ξέρω πού να τα βάλω για να μη τα βλέπω. Προσπάθησα, πράγματι, να τα στριμώξω ανάμεσα σε φίλους και θάλασσες και στην αρχή έμοιαζε να πετυχαίνει΄ μάταια, όλο κάτι προεξείχε. Τελικά αν έφυγα δε ξέρω να σου πω΄ η αλήθεια είναι πως η βαλίτσα μου έκλεισε με δυσκολία.
Είμαι η Άννα, σπουδάζω στο Πολυτεχνείο. Διαβάζω πολλά, σκέφτομαι ακόμη περισσότερα, γράφω όσα προλαβαίνω απ’ αυτά. Αντιπαθώ τα κουτάκια, στόχος εδώ είναι η έκφραση έξω απ’ αυτά.
