Παράξενη πρωτομαγιάμ’ αγκάθια πλέκουν σήμερα στεφάνιαηρθ’ ο καιρός του «έχε γεια»τι να την κάνεις πια την περηφάνια. Στα δυο σου μάτια τα χρυσαφιάσκοτάδι πέφτει και συννεφιάποιες μπόρες φέρνεις και ποιες βροχέςσε κουρασμένες νεκρές ψυχές Παράξενη...
Παράξενη πρωτομαγιάμ’ αγκάθια πλέκουν σήμερα στεφάνιαηρθ’ ο καιρός του «έχε γεια»τι να την κάνεις πια την περηφάνια. Στα δυο σου μάτια τα χρυσαφιάσκοτάδι πέφτει και συννεφιάποιες μπόρες φέρνεις και ποιες βροχέςσε κουρασμένες νεκρές ψυχές Παράξενη...
Ο Επιτάφιος του Γιάννη Ρίτσου είναι ένα από τα γνωστότερα του ποιήματα. Αποτελείται από 20 άσματα συνολικά, ενώ μελοποιήθηκε από τον αείμνηστο Μίκη Θεοδωράκη και τραγουδήθηκε από πολλούς σπουδαίους καλλιτέχνες.
Ανάμεσα σε άδεια ποτήρια και βρώμικα σταχτοδοχεία,
τι όμορφο που ήταν να ξέρω πως βρισκόσουν εδώ
Οι αργίες,
οι αργοπορίες,
οι αγριότητες,
όπως τις πάμε ως επάνω μόνοι μας.
Σε λίγο ανατέλλει•
το ξέρουμε,
πρέπει να φύγεις.
«Το σώμα θα το αποβάλλει μόνο του»
Μεγαλώσαμε μαθαίνοντας
Να στηνόμαστε σε στάση προσοχής
7:45 μπρος στον διευθυντή
Το «μου λείπεις»
Είναι μια λέξη μικρή.
Ούτε τα μισά δε λέει
Απ’όσα πρέπει να σου πω.
Υπάρχει πάντοτε ένα πλοίο
στο βάθος των συλλογισμών μας.
Ένα που θα μας έπαιρνε μακριά
ένα που θα έφερνε γαλήνη.
Τί να σου πω;
Με γάμησες.
Περίπατο έκανες στην ζωή μου και την διέλυσες