Έτσι, μ’ αυτήν την κωλοεφεύρεση που τη λένε ρολόι, σπρώχνουμε τις ώρες και τις μέρες σα να μας είναι βάρος, και μας είναι βάρος, γιατί δε ζούμε, κατάλαβες;
Έτσι, μ’ αυτήν την κωλοεφεύρεση που τη λένε ρολόι, σπρώχνουμε τις ώρες και τις μέρες σα να μας είναι βάρος, και μας είναι βάρος, γιατί δε ζούμε, κατάλαβες;
Κάναμε τον χρόνο ζητιάνο
Κουβαλητή ανεκπλήρωτων επιθυμιών
Ανειλημμένων υποσχέσεων
Και κλεμμένων ονείρων
Κι αν γύριζε ο χρόνος πίσω στην αρχήόπως γυρίζει πίσω μια βιντεοκασέτατο ίδιο αδέξια, με την ίδια ταραχήτα ίδια θα κάναμε, ασ’ τα και γάμησέ τα. *Από τον τόμο με τα ποιήματα του Τίτου Πατρίκιου για την περίοδο 1959-2017, εκδόσεων...