Χτες βράδυ είδα τη ζωή να μου γνέφει για έναν χορό στο αιώνιο, τ’ αληθινό.
– Και τι είναι αιωνιότητα; Ψιθύρισα.
– Είναι τ’ άκαμπτα κορμιά, που λικνίζονται,
Είναι το τραγούδι της γης.
Το γεμάτο αρμύρα κορμί κάτω απ’ τ’ αστέρια.
Είναι τ’ ολόγιομο φεγγάρι, που μεσουρανεί στα πέρατα του κόσμου.
Μαβί το φεγγάρι.
Η μέρα που κάνει ειρήνη με τη νύχτα.
Χθες βράδυ είδα τη ζωή να χορεύει στα σπάργανα της νιότης μου.
Κι αποκρίθηκα.
Στίχοι-Βίντεο: Ευαγγελία Μάνου
Συμμετέχει: Μαρία Σαμαρά
Το όνομά μου είναι αυτό που διαβάζετε. Αποφοίτησα από τους Χημικούς Μηχανικούς. Ζω στην Αθήνα και το βιογραφικό μου είναι τόσο μικρό που δεν αξίζει να το παραθέσω. Σκοπός εδώ είναι να πούμε όσα δεν έχουν θέση και (φυσικά) δε χωρούν σε ένα απλό “lunch break”. Kάτω, στα τρία εικονίδια θα βρείτε τα social μου. Ελάτε να βλέπουμε ο ένας τα κουταλοπίρουνα του άλλου ή και όχι.
