H Μέγκ, οι μεν, οι δε και οι παραλογισμοί

Απρ 8, 2023 | BLOG, αγαπημένα

Δεν ανυπομονώ ούτε λίγο για το κραξίδι που θα φάει η Νεφέλη Μέγκ μετά την συνέντευξη που πήρε στον Μητσοτάκη. Όχι επειδή αγαπώ τη γιουτιούμπερ, ούτε φυσικά επειδή απόλαυσα τη συνέντευξη. Απλά και μόνο γιατί νισάφι πια. Τα πράγματα είναι απλούστατα: η συγκεκριμένη συνέντευξη ήταν μια win-win situation. Αφενός, το κορίτσι έχει δημοσιογραφικές βλέψεις (δεν το έχει κρύψει ποτέ) και το να έχεις πάρει συνέντευξη απ΄τον πρωθυπουργό στα εικοσιπέντε σου, είναι σαν να έχεις δημοσιεύσει paper σε επιστημονικό περιοδικό στην ίδια ηλικία ως μηχανικός, τηρουμένων των αναλογιών. Αφετέρου, ο Κ.Μ. δύο μήνες πριν τις εκλογές, παλεύει όπως-όπως να ανατρέψει την κάκιστη εικόνα που έχει στη μεγάλη μάζα της νεολαίας, η οποία ειδικά μετά τα Τέμπη φαίνεται να είναι παγιωμένη. Δεν υπάρχει σ’αυτό κάποιος φοβερός μπαμπούλας, ούτε σημαίνει ότι η μεν θα ενταχθεί μεθαύριο στη ΝΔ, ούτε φυσικά ότι ο δε θα νιώσει τον παλμό και τα αιτήματα της νεολαίας μετά από το μονόωρο βαρετό debate. Γιατί στη Νεφέλη Μέγκ και όχι κάπου άλλου στον γιουτιουμποχώρο; Διότι η Νεφέλη Μεγκ τοποθετείται ξεκάθαρα σε ένα φιλελεύθερο, κεντροδεξιό χώρο και έχει κατά βάση ένα κοινό που το 2019 μάλλον στήριξε ΝΔ, και τώρα έχει «ξεστρατίσει». Απευθύνεται δηλαδή σε μία μερίδα των νέων που μπορεί εύκολα να γυρίσει στις γαλάζιες όχθες. Αντιθέτως κανένα νόημα δε θα είχε για εκείνον-και ουδέποτε θα γινόταν-να δώσει συνέντευξη σε κανάλι με πολιτογραφημένο αριστερό κοινό, τύπου Press Project. Ας είμαστε ρεαλιστές.

«Η ανατρεπτική συνέντευξη»

          Η συνέντευξη από μόνη της ήταν μάλλον άνευρη και προβλέψιμη, παρά τις εμφανείς προσπάθειες να παρουσιαστεί ότι η νεαρά «στριμώχνει» τον Μητσοτάκη, λέγοντάς τα «έξω απ’τα δόντια». Προς θεού, τίποτα τέτοιο δε συνέβη. Όταν κάνεις ερωτήσεις με ύφος αθωότερο του αθώου, προοικονομείς τις ερωτήσεις σου ως «παιδικές», και τις θέτεις καλαμπουριάζοντας, δημιουργείς κατευθείαν ένα συσχετισμό δυνάμεων στην κουβέντα. Τα θέματα που συζητήθηκαν ήταν λίγο-πολύ αυτά που θα περίμενε κανείς: Τέμπη, Αστυνομική Βία, Αστυνομία στα Πανεπιστήμια, Φορολογία, Λίστα Πέτσα. Κι όσο προβλέψιμα και χιλιοσυζητημένα ήταν τα θέματα, άλλο τόσο ήταν και οι απαντήσεις. Σχεδόν ήξερα τί θα ειπωθεί μετά από κάθε ερώτηση, στο βαθμό που έκανα ένα παιχνίδι σταματώντας το βίντεο, σκεπτόμενη τις πιθανές απαντήσεις και συνεχίζοντάς το για να δω αν έπεσα μέσα. Έπεφτα! Φυσικά ορισμένες απαντήσεις του ΚΜ, όπως πάντα ξεπέρασαν τη φαντασία μου, με την αγαπημένη μου να είναι: «Δε φταίω για τις απεργίες, φέρε τους υπεύθυνους και ρώτα τους», ενώ ένα μήνα πριν αφέθηκε από διάφορους, κυβερνητικούς και πέριξ, να εννοηθεί ότι οι εργαζόμενοι του ΟΣΕ δεν έκαναν αρκετά σαφές ότι υπήρχε πρόβλημα στους σιδηροδρόμους.

          Δε θέλω να μπω στη διαδικασία να σχολιάσω ένα-ένα τα θέματα του debate και τις απαντήσεις που δόθηκαν. Θέλω μόνο να επιμείνω σε ένα σημείο και αυτό για να τονίσω ότι η συγκεκριμένη συνέντευξη τίποτα το «ανατρεπτικό» δεν είχε όπως γράφεται από ‘δω κι από ‘κει. Στην κουβέντα γύρω από τα Πανεπιστημιακά ζητήματα, είναι απίστευτο να μην θέσεις το πραγματικό πρόβλημα, ως αντίλογο όταν κάποιος σου λέει ότι το «αγκάθι» της ακαδημαϊκής κοινότητας είναι τα συνθήματα και τα τραπεζάκια, ιδίως αν είσαι ένας νέος άνθρωπος που φοίτησε σε δημόσιο πανεπιστήμιο. Το πρόβλημα των ελληνικών πανεπιστημίων είναι μακριά και πέρα από αυτό. Ποια είναι η αλήθεια; Ότι τα Πανεπιστήμια υποφέρουν από υποστελέχωση, ολοένα και χαμηλότερους προϋπολογισμούς, αρχαία εργαστήρια, προγράμματα σπουδών που δεν έχουν τροποποιηθεί για χρόνια ολόκληρα. Το «αγκάθι» του ελληνικού Πανεπιστημίου είναι ότι γίνεσαι ο δάσκαλος του εαυτού σου, βλέπεις tutorial στο ίντερνετ για να καταλάβεις πού σου παν’τα τέσσερα, στρώνεις κανονικά χαρακτήρα, και φυσικά δεν υπάρχει κανείς «μέντορας», ορισμένος απ΄το πανεπιστήμιο, για να σε κατευθύνει λιγάκι. Κι όταν ακούμε το κλασσικό «Τα ελληνόπουλα θριαμβεύουν στο εξωτερικό», να γνωρίζουμε ότι δεν προκύπτει απ΄την ελληνική διάνοια, ούτε απ΄το ότι τα πανεπιστήμιά μας είναι καταπληκτικά απλώς σου έχει βγει η Παναγίτσα και έχεις γίνει ένας πολυμήχανος μετέφηβος Οδυσσέας. 

Τα απενεργοποιημένα σχόλια στο youtube.

          Πολλοί σχολίασαν επίσης την απόφαση της γιουτιούμπερ να απενεργοποιήσει τα σχόλια. Κακώς, κάκιστα, κατά τη γνώμη μου. Αφού πήρε μια επιλογή, η οποία ασφαλώς ήξερε ότι θα σηκώσει αντιδράσεις, θα έπρεπε να έχει και το θάρρος να αφήσει ανοιχτό το comment section, το οποίο σε άλλα πιο «ήπια» βίντεο προτρέπει με ζέση τους ακολούθους της να χρησιμοποιούν ώστε να παίρνει feedback. Βέβαια τα οργισμένα μηνύματα που μπορεί να μεταβολίσει κανείς διαφέρουν από οργανισμό σε οργανισμό, και στην εποχή του λιθοβολισμού δια πληκτρολογίου που ζούμε, βρίσκω ανθρώπινο για έναν εικοσιπεντάχρονο άνθρωπο να θελήσει να το αποφύγει, τουλάχιστον μέσα στην πλατφόρμα του. Το bullying δυστυχώς θα το φάει κι απ΄τις υπόλοιπες πλατφόρμες. Καλόπιστη θεώρηση; Ναι.

Επίλογος

          Το debate που τόσο απασχόλησε τα πουλάκια του τουίτερ, του facebook και των λοιπών, στα μάτια μου δεν ήταν τίποτε άλλο από μία μονόωρη κενολογία αναμασημένων παραπόνων της νέας γενιάς, και χιλιοειπωμένων μεσοβέζικων απαντήσεων ενός Πρωθυπουργού. Η νέα γενιά και προβλήματα έχει και προβληματισμούς και μυαλό να τους επεξεργαστεί, να τους εκφράσει και ίσως-ευκταίο σενάριο- να τους αποτυπώσει στις κάλπες, στους δρόμους, στο χώρο σπουδών, στο χώρο εργασίας. Η κουβέντα, από μόνη της, τίποτα δε φώτισε με διαφορετικό τρόπο. Εκείνο που κάνει ξανά τη μεγαλύτερη εντύπωση είναι η ευκολία να βάλουμε στη γωνία την οποιαδήποτε Νεφέλη Μέγκ, να φλερτάρουμε με την ιδέα του cancel, να ασχοληθούμε με οτιδήποτε άλλο εύκολο, εύπεπτο, ανώδυνο, πέραν των πραγματικών ζητημάτων της εποχής.

Χριστίνα Γιαβάσογλου,

7/4/2023

σχετικά άρθρα

“Εγώ αν είχα τα χρόνια σου”

“Εγώ αν είχα τα χρόνια σου”

Τα τουέντις είναι ένα εξαιρετικά περιπετειώδες ταξίδι, απ΄αυτά που αν το ξεκινήσεις με ένα ελαφρύ backpack, κι όχι με μια βαλίτσα Luis Vuitton, γίνεται ακόμα πιο συναρπαστικό.

Γράφει η Χριστίνα Γιαβάσογλου

Team Selena ή Team Hailey;

Team Selena ή Team Hailey;

Δεν είμαστε ούτε team Selena, ούτε team Hailey. Είμαστε με την ομάδα των γυναικών που στηρίζουν γυναίκες, που δεν κατηγοριοποιούν ή μία την άλλη, που δεν κατακρίνουν ή «θάβουν» για να αναδειχθούν εκείνες. Είμαστε team women empowerment, από όπου κι αν προέρχεται αυτό.

Ατυχήματα

Ατυχήματα

Νοητές ακτογραμμές, σιδηρόδρομοι και λεωφόροι ανάγλυφα χαράζονται στο δέρμα μας. Με τα ακροδάχτυλά μας διασχίζουμε την διαδρομή στα όνειρά μας, μα ξυπνάμε από τον θόρυβο...